Dispneja expiratory hipertenzija,


Alergijska bronhopulmonalna aspergiloza Astma Astma je difuzna upala dišnih putova izazvana različitim pokretačkim podražajima dispneja expiratory hipertenzija dovode do djelomično ili potpuno reverzibilne bronhoopstrukcije. Simptomi i znakovi su: dispneja, stezanje u prsištu i piskanje.

Dijagnoza počiva na anamnezi, fizičkom pregledu i testovima za procjenu plućne funkcije. Liječi se kontrolom pokretačkih faktora i farmakoterapijom. Najčešće se koriste β—agonisti i inhalacijski kortikosteroidi. Prognoza je dobra ukoliko se terapija pravilno provodi.

References

Epidemiologija Prevalencija astme je u stalnom porastu od Oko 12—17 milijuna ljudi u SAD—u ima astmu. Od Veća je u muškaraca prije puberteta, dok je u žena veća nakon puberteta. Isto tako, veća je u gradskoj populaciji, posebno među dispneja expiratory hipertenzija i Hispanskim stanovništvom. Smrtnost od astme dispneja expiratory hipertenzija također povećana ~ smrtnih slučajeva u SAD—u godišnje.

Smrtnost je 5 puta veća u crnaca nego u bijelaca. Astma je vodeći uzrok hospitalizacije djece i izostanka iz škole.

upland maternica hipertenzija

U Etiologija Razvoj astme je multifaktorijalan a ovisi o međudjelovanju većeg broja osjetljivih gena i vanjskih faktora. U osjetljive gene se ubrajaju oni za T2—pomoćničke stanice TH2 i njihove citokine IL—4, —5, —9 dispneja expiratory dispneja expiratory hipertenzija —13 te nedavno otkriven gen ADAM33, koji može stimulirati glatke mišiće dišnih putova i proliferaciju fibroblasta ili regulirati proizvodnju citokina.

Postoje jasni dokazi da su alergeni dispneja expiratory hipertenzija vlastitog doma kućna prašina, žohari, grinje, životinjske dlake kućnih ljubimaca, plijesan i drugi vanjski alergeni pelud odgovorni za nastanak bolesti u djece dispneja expiratory hipertenzija odraslih.

dispneja expiratory hipertenzija

Infekcije ili ekspozicije infektivnim agensima endotoksin u ranom djetinjstvu mogu stvoriti toleranciju ili čak mogu biti zaštitne. Zagađenost zraka nije sasvim povezana s razvojem bolesti iako može biti pokretač pogoršanja astme. Ishrana siromašna vitaminom C i E te ω—3 masnim kiselinama, kao i gojaznost, povezani su sa astmom.

Čimbenici rizika kod ASTME

Astma se također povezuje s perinatalnim činiocima kao što su: mlađi uzrast majke, slaba ishrana trudnice, prijevremeni porod, niža porođajna težina i kratkotrajno dojenje. Sporni su stavovi o utjecaju ekspozicije duhanskom dimu u djetinjstvu.

Neke studije idu u prilog tomu da duhanski dim pogoduje razvoju bolesti dok druge tvrde da ekspozicija duhanskom dimu ima protektivan učinak. Ekspozicija NO i isparljivim organskim spojevima u zatvorenom prostoru ukazuje na njihov utjecaj na razvoj reaktivnog disfunkcionalnog sindroma dišnih putova RADSsindroma trajne, reverzibilne opstrukcije dišnih putova u ljudi koji u anamnezi nemaju astmu vidi i str.

Je li RADS dispneja expiratory hipertenzija od astme ili je oblik profesionalne astme je dvojbeno, ali oba stanja imaju mnoge sličnosti npr. Patofiziologija i klasifikacija Genetske i komponente vanjske sredine se nalaze u interakciji određujući ravnotežu između loza pomoćničkih stanica T1 TH1 i T2 TH2. Stručnjaci vjeruju kako se djeca rađaju sa sklonošću proalergijskom i proupalnom TH2 imunom odgovoru, za koji su karakteristični rast i aktivacija eozinofila i stvaranje IgE, ali da izlaganje bakterijskim i virusnim infekcijama u ranom djetinjstvu kao i endotoksinima, prebacuje reakciju organizma na TH1 odgovor, što suprimira TH2 stanice i inducira toleranciju.

Trend u razvijenim zemljama k manjim obiteljima s manje djece uz stroge higijenske uvjete života, te pravovremeno cijepljenje djece i primjena antibiotika mogu lišiti djecu ovih TH2 supresora, smanjiti izlaganje štetnim agensima koji izazivaju toleranciju te dispneja expiratory hipertenzija objasniti zašto je prevalencija astme u stalnom porastu u razvijenim zemljama higijenska hipoteza.

Hipertrofija glatkih mišića sužava lumen dišnih putova i povećava reaktivnost na alergene, infekcije, iritanse i parasimpatičku stimulaciju koja oslobađa proinflamatorne neuropeptide kao što je tvar C, neurokinin A i kalcitoninski genski peptid kao i druge pokretače bronhokonstrikcije. Dodatni faktori koji potpomažu hiperreaktivnost bronha su gubitak inhibitora bronhokonstrikcije epitelni faktor relaksacije, prostaglandin E2 i drugih tvari koje metaboliziraju endogene bronhokonstriktore endoproteaze što dovodi do deskvamacije epitela i edema sluznice.

Astma - Hitna medicinska služba portal

Pojačano stvaranje sluzi i poremećen mukocilijarni transport učinak leukotrijena—upalnih medijatora dovodi do opstrukcije dišnih putova što s perifernom eozinofilijom predstavlja dodatne, klasične, nalaze kod astme kao epifenomen upale dišnih putova. Najčešći pokretači astmatskog napada su alergeni iz okoliša kućne i radne sredinezatim infekcije respiratorni sincicijski virus i virus parainfluence u male djece, GRI i pneumonija za liječenje hipertenzije gladi starije djece i odraslihtjelesni napor, naročito u hladnoj i suhoj sredini pri naporu se povećava minutna ventilacija pluća pa u donje dijelove pluća ulazi nezagrijan ili suh zrak, što istovremeno smanjuje sadržaj vode u epitelnim stanicama sluznice.

To podražuje završetke n. Gastroezofagealni refluks GERB je odnedavna prepoznat kao čest pokretač astmatskog napada, što se objašnjava refleksnom bronhokonstrikcijom induciranom kiselinom u jednjaku ili mikroaspiracijom kiselog želudačnog sadržaja u dišne putove.

Alergijski rinitis je čest pratilac astme, dispneja expiratory hipertenzija nejasno je radi li dispneja expiratory hipertenzija o dvije različite manifestacije istog alergijskog procesa ili je rinitis zaseban pokretač astme.

dispneja expiratory hipertenzija

U prisustvu provokativnih faktora, promjene karakteristične za astmu dovode do reverzibilne opstrukcije dišnih putova i neravnomjerne ventilacije pluća.

Relativna perfuzija nadilazi relativnu ventilaciju u opstruiranim dijelovima a alveolarni tlak O2 pada dok alveolarni tlak CO2 raste. Većina bolesnika može kompenzirati ovaj problem hiperventilacijom i tako održati PaCO2 ispod normale. Međutim, kod ozbiljnih pogoršanja bolesti, difuzna bronhoopstrukcija dovodi do zarobljavanja zraka.

Dišni mišići nisu u stanju proizvesti dostatnu inspiratornu silu pa se njihov rad povećava.

U takvim se okolnostima hipoksemija i pojačan rad pri disanju pogoršavaju pa PaCO2 raste. Nastaje respiratorna i metabolička acidoza što, ako se ne liječi, može dovesti do respiratornog i srčanog zastoja.

dispneja expiratory hipertenzija

Astma se klasificira u 4 kategorije prema težini simptoma—blaga povremena intermitentnablaga trajna perzistentnatrajna, srednje teška i trajna astma teškog stupnja vidi TBL. Kako je klinički tijek astme promjenljiv, bolesnik može prelaziti iz jedne u drugu kategoriju.

Bez obzira na kategorije, bolesnik može imati blago, umjereno i teško pogoršanje bolesti.

Primjerice, bolesnik s blagom intermitentnom astmom može imati teško pogoršanje dispneja expiratory hipertenzija ugrožava život a zatim dugi vremenski interval bez ikakvih simptoma ili umjerene simptome uz normalnu respiratornu funkciju Izraz, status asthmaticus opisuje težak, snažan i produžen bronhospazam koji je tvrdokoran na terapiju. Astma i KOBP se ponekad teško mogu razlučiti.

Obadvije bolesti imaju slične simptome i slične rezultate testova plućne funkcije, ali se razlikuju po važnim biološkim procesima koji nisu uvijek klinički očigledni.

dispneja expiratory hipertenzija kombinacija visoki tlak i angina

Simptomi i znakovi Bolesnici s blagom, povremenom ili blagom trajnom astmom su u pravilu bez simptoma između epizoda pogoršanja bolesti. Dispneja expiratory hipertenzija s težom bolešću ili egzacerbacijom tuže se na gušenje, stezanje u prsištu, čujno piskanje i kašalj; u nekih od njih, kašalj može biti jedini simptom bolesti astma s promjenljivim kašljem.

Simptomi astme mogu pratiti dnevni ritam a obično se pogoršaju noću i u ranim jutarnjim satima često oko 4 sata ujutro. Mnogi bolesnici s težim oblikom bolesti tuže se na noćna buđenja noćna astma.

Bolesnik s dispnejom

Pogoršanja astme vezana za dnevni ritam objašnjavaju se stupnjem bronhalne reaktivnosti koja dispneja expiratory hipertenzija o tonusu n. Noćna i ranojutarnja hipereaktivnost dišnih putova tumači se većom izloženošću alergenima iz posteljine, ležanjem u krevetu, rashlađivanjem dišnih putova obično uslijed disanja na usta i GERB—om.

Pad sistoličkog tlaka u inspiriju i korištenje pomoćne dišne muskulature nastaje pri velikom negativnom intratorakalnom tlaku.

Povišena tjelesna temperatura, poglavito ona udružena s kašljem, često može dispneja expiratory hipertenzija pneumoniju, bronhitis, laringitis i u teškim slučajevima sepsu. Boli u prsima tipa stezanja ili težine stenokardična bol usmjeravaju diferencijalnu dijagnozu u smjeru akutnih koronarnih zbivanja, a ako su iznenadne, oštre i lokalizirane te se pritom pojačavaju na duboki udah pleuritična boluzroke dispneje i boli treba tražiti u akutnim respiratornim zbivanjima kao što su pneumonije, pleuritisi ili pneumotoraks. Dispneja udružena s krizama svijesti ili osjećajem palpitacija često se uočava u bolesnika s poremećajima ritma i provođenja te u onih s plućnom embolijom. Laboratorijske i slikovne metode u obradi dispneje — klinički pristup Uz dobro uzetu anamnezu i klinički pregled osnovni set laboratorijskih pretraga i slikovnih metoda u većini slučajeva dodatno sužava diferencijalnu dijagnozu dispneje. Uobičajeni skup pretraga uključuje: pulsnu oksimetriju ili acido-bazni status, osnovne biokemijske nalaze, nalaz krvne dispneja expiratory hipertenzija, D-dimerskog testa i u novije vrijeme B-natriuretskog peptida BNP.